Klaar voor de sta(a)rt?!


Waar sta ik nu eigenlijk? Ik ben begonnen aan een individuele zoektocht, waar toch veel mensen bij betrokken zijn. Ik sta natuurlijk volledig voor mezelf. maar ik ben omringd door veel mensen die met me samenwerken of me ondersteunen. Denk aan mijn collega's, leidinggevenden, beoordelaars vanuit Fontys, procesbegeleiders en natuurlijk mijn leerlingen.

Ik sta aan het begin van mijn proces, dus op de laadbalk is de 100% nog lang niet in zicht. Die laadbalk is voor mijn gevoel echter al verder in progressie als het gaat om mijn vaardigheid rondom mijn onderwerp: positief benaderen. En daar zit voor mij dan ook de uitdaging. Ik zie zo'n vaardigheid namelijk niet als iets dat op een bepaald moment voltooid is: ik kan mezelf immers altijd blijven ontwikkelen. Het is zoiets als het bereiken van de top van de Mount Everest - knap, maar je moet ook weer omlaag. 

Ik kan vol zelfvertrouwen stellen dat ik een positieve docent ben, met oog voor de leerlingen, eentje die regelmatig complimenten uitdeelt en waarbij veiligheid voorop staat. Het heeft even geduurd voordat ik die kwaliteit ook daadwerkelijk zélf als een kwaliteit durfde te erkennen: ik heb het eerst héél vaak van anderen moeten horen. Mondeling werkte dat het beste, in een informele setting. Op papier had ik het dan weer zwart op wit, voor het geval dat ik de zekerheid toch uit het oog verloor. 
Naar aanleiding voor het idee van deze post, ben ik mijn tussentijdse evaluaties en eindbeoordelingen gaan teruglezen (zie onderaan de post) 

Kan ik echter ook stellen dat ik me bewust ben van mijn handelen als het gaat om een positieve benadering tijdens de les? Geen enkele docent zal tijdens zijn les zelf turven hoe veel complimenten hij of zij geeft, maar een bewustzijn creëren brengt nieuwe inzichten. En bij dat proces horen vragen die ik vooraf bedacht heb, maar die ik onderweg ook zal tegenkomen De vragen waar ik tijdens dit proces in ieder geval antwoord op wil krijgen zijn: 
1. Wat houdt een positieve benadering voor mij in? 
2. Waar moet een prettig klassenklimaat volgens mij aan voldoen? 
3. Wat houdt een positieve benadering en een positief klassenklimaat volgens de literatuur in? 
4. Welke ervaringen rondom positief benaderen en het klassenklimaat hebben collega's en ikzelf? 
5. Wat kan ik in mijn rol als docent doen om een positieve benadering in de context van een les te stimuleren? 

Naarmate ik meer ga onderzoeken en schrijven, zullen de bovenstaande vragen en de antwoorden concreter worden. Die concrete antwoorden zijn belangrijk voor mijn bewustwording, want op dit moment denk ik al een duidelijke visie te hebben over mijn onderwerp, terwijl ik veelal op gevoel handelen (en soms dus ook improviseer). Je zou kunnen zeggen dat mijn pedagogische vaardigheid gewoon al in een vergevorderd stadium zit, maar ik kan je vertellen dat dit verhaal nog een staartje krijgt. Er is nog genoeg om me in te verdiepen. Laat ik eerst starten. 


Leerjaar 1 voelde voor mij echt als opstarten en ontdekken. Mijn houding was er wel al. 
Tweede jaar van de opleiding. 
Jaar 3. Stukje uit een observatie van een door mij gegeven les. 

Les uit jaar 3: ik complimenteer, maar dat mag nog meer! 
Leerjaar 4: bemoedigend gedrag en positief gespot. 

Reacties